Çiçeğim

Sanırım bu blogta bir sigara yakmadan başladığım bir yazım yok . Her seferinde aynı durum , yakıyorum , parmağımın arasına alıyorum , sonrasında da rahat yazamayınca ağzıma koyuyorum . Şu an başım havada ağzımdan havayı çekip , burnumdan vermekle meşgulüm . Düşüncelerimizi makul bir sıraya sokmakla uğraştığımız zamanlar fazlasıyla geride kaldı . Bir şey düşünmek bizim mesleğimiz olmaktan çıktı . Sigara ağzıma yapışmış külü üstüme döküldü . Aklımda bir sürü plan var , hiçbirini gerçekleştiremeyecek olmak bile beni üzmüyor . Üzüyor aslındada bunlardan da üzülürsek çiçeğim , kim çiçekleri seyretmeye gidecek . Bol yaşardım ya önceden , o garipsetiyor şimdi bana şimdiki halimi , güzel konuşmalar yapardım ya , hep mi kafamızın belli miktarda dumanlanmasıyla ilgiliydi . Güzel yazılar yazardım kendi literatürüme göre , nüfus cüzdanında hatrı sayılır bir ismi olan kimse sevmedi . Ha sevseler nolurdu , sevseler güzel olurdu be çiçeğim.ilerde kendimi gördüğüm mutsuz gazeteci imajını ne güzel silerdi kafamdan . Kafamdaki bulutu kelimelere dökerek hayatımı kazandığım bir dünya hayal ediyorum . Çiçeğim varsa öyle bi dünya , gidiş yolu çok zorlu ve ben hayat görüşü olarak zorlu yolları tercih etmemeyi istiyorum. Yaşıyoruz şunun şurasında canım , hırslanmak istemiyorum . Hayatta hiç birşeye hırs duymak istemiyorum . Nefret etmek istemiyorum . Tatlı tatlı yaşasak hepimiz derdim ama insanız çiçeğim , istiyoruz. Hani öyle bi hayat ki hava yerine incesaz melodileri dolsun göğsümüze . O zaman bir nebze iyileşir herkes.