Abi zamanında demiş ki:
" Kiminin anlatacak bir hikayesi vardır, kimi kabızlık çeker yazarken müshil kullanmak zorundadır. (ikisinin arasına kocaman bir ayraç koyalım)"
Şimdi ne yazarsam yazayım, bir yerden sonra bu lafı hatırlayıp yeri gelince delete tuşuna basıyor yeri gelince kağıdı yırtıyorum. Yazmazsam öleceğim, bunu biliyorum, yazmazsam canım yanacak ve Ahmed Arif'in bir umudum sende dediği şeydeki seni kaybedeceğim.
Ama kendimi mi anlatmıyorum, derdimi mi anlatamıyorum, yoksa yazmak için önce kendimize en sağlamından dertler mi edinmemiz gerekiyor?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder